Op woensdag 21 januari 2026 organiseerde de activiteitencommissie van de Pastoraatsgroep 80+ de jaarlijkse stamppottenmaaltijd voor de 80+ gemeenteleden. Bij de opgave kon men al de keus maken tussen boerenkool òf zuurkool; met worst en/òf een gehaktbal. Ook voor gasten met een dieet en zij die vegetarisch zijn, werd gezorgd. De plaatselijke groenteboer werd in de arm genomen om de twee stamppotten te bereiden.

De worsten werden tijdig in warm water geweld en de gehaktballen waren door één van onze commissieleden gemaakt. Alles verliep gesmeerd en rond de klok van 12.00 uur kon Gerry zo’n 25 gasten verwelkomen. Een kleiner aantal dan we gewend zijn; door ziekte en/of andere omstandigheden moesten enkele deelnemers zich helaas afmelden.

Na de opening door Gerry met uitleg over de gang van zaken gaf zij het woord aan ds Ellis Ezinga voor de inleiding en het gebed.
Ds Ellis verzorgde deze opening met een verhaal dat echt gebeurd is: Het draait om de oproep Carpe diem – pluk de dag – geïnspireerd door het Bijbelboek Prediker. Genieten van het leven betekent niet alles grijpen, maar bewust leven in het hier en nu. Dit wordt geïllustreerd aan de hand van het bezoek dat ze een tijd geleden alweer bracht aan een bijna honderdjarige mevrouw in een verzorgingshuis, die elke dag begon met dankbaarheid en aandacht voor de kleine dingen: zich mooi aankleden, koffie drinken met vriendinnen, eenvoudig eten, bezoek van haar kinderen ontvangen en een moment van dankgebed.

Ondanks tegenslagen bleef zij verwonderd over elke nieuwe dag. Haar levenshouding leert dat het leven geen wachtkamer is, maar iets om elke dag bewust te beleven. De wens voor 2026 is daarom: elke ochtend opnieuw beginnen met “Weer een nieuwe dag” — Carpe diem.  Daarna ging ds. Ezinga voor in gebed.

Per tafel konden de gasten langs het buffet om zich te laten voorzien van één van de stamppotten meet toebehoren.
Het toetje was dit keer een stroopwafeltoetje in een glas geserveerd; bestaande uit o.a. yoghurt, slagroom met een topping van stroopwafelstukjes. Echt om je vingers van af te likken. Aan het eind van de maaltijd dankte Gerry haar commissieleden voor hun inzet, de aanwezige gasten voor hun komst.
Tot slot las zij een gedicht voor van André F. Troost; getiteld: ’s Morgens lacht uw dag mij toe

’s Morgens lacht uw dag mij toe,
weet ik, God, mij uw beminde!
Blijkbaar wordt U het nooit moe
mij te zoeken en te vinden –
dankbaar zie ik hoe uw zon overwon!

’s Middags loop ik in het licht,
wandel ik langs wijde wegen,
kom ik, met mijn ogen dicht,
Zon gekust uw liefde tegen –
ziet mijn hart, op U gericht, uw gezicht.

’s Avonds, als ik slapen ga,
zing ik, ondanks al mijn zorgen.
Komt wat komt, ik weet: hierna
maakt U van de nieuwe Morgen,
Zon die lijf en ziel geneest, één groot feest!

De maaltijd werd afgesloten met dankgebed, waarna iedereen voldaan huiswaarts keerde.